zondag 20 december 2015

Een Julia Sweater met hindernissen


Een perfecte combinatie tussen sportief en chic, tussen cosi en gekleed. 



Aanvankelijk had ik een prachtig gebloemd punta di roma-stofje in gedachten, met bijhorende paarse boordstof. Door de beperkte verticale rek het patroon hier en daar wat aangepast (wat trouwens in de handleiding zeer duidelijk wordt uitgelegd) en wat bleek? Net niet genoeg stof... Toen ik in de handleiding las "Neem je patroondelen mee naar de stoffenwinkel." dacht ik nog: "Wie doet dat nu?". Ik had het beter gedaan...


Een zeldzame vrije (lees kinderloze) naainamiddag viel bijna in het water, toen ik plots dacht aan een stofje dat ik in deze webshop kocht. Had ik voldoende stof? Affirmatief. Was er voldoende rek? Ja en of. Het stofje 'leefde' gewoon onder m'n naaimachine. Het krulde en rolde naar alle kanten, maar och die glinsterende spikkel maakte alles goed.


Een eerste pasbeurt maakte duidelijk dat de mouwen véél te lang waren en de (basis)halsboord, die ik na lang twijfelen uitkoos in de vele opties, een diep decolleté werd. Een naadwaarde inkorten en nog een en nog eens. Hoe meer stof ik wegsneed hoe langer de mouwen werden.

Een ander pijnlijk punt was de halsboord. Uit pure wanhoop had ik me bijna laten verleiden tot het gebruik van een elastisch biais. Ik las op blogs van ervaren naaisters dat dit niet echt eenvoudig was. Ik koos dan ook om op het zicht (inderdaad, pure wanhoop) een biais te maken. Het rekte en het krulde en het rafelde naar hartelust maar ... ik temde het beest. 


De eerste kennismaking met de patronen van Compagnie M werd er eentje met hindernissen. Nochtans is de handleiding zeer duidelijk en het patroon leuk om uit te werken. De stoffenkeuze is echt wel belangrijk om een mooi resultaat te bekomen. Ondanks de problemen die ik ondervond tijdens het naaien ga ik zeker nog een tweede Julia Sweater maken. Eerst naar de stoffenwinkel en deze keer neem ik mijn patroondelen WEL mee ...








Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen